
Жич: энэ ном бэлэн орчуулгатай ном байсан юм шүү. Хэл сурч байгаа хүмүүст хэрэг болох болов уу гээд орууллаа. Би өөрөө орчуулаагүй юм шүү. Арай ч ийм түвшинд хүрээгүй л байнa.
Аливаа ухамсарт бодол санаанд огтхон ч хамааралгүйгээр бидний амьдралын явцад гарч ирдэг нэгэн том асуулт байдаг. Энэ нь хүний амьдралын зорилго юу вэ гэсэн асуулт юм.One great question underlies our experience, whether we think about it consciously or not: what is purpose of life?
Бид энэ тухай эргэцүүлэн тунгаагаад, уншигч олонд бодит тус болно гэж найдсаны үндсэн дээр та бүхэнд өөрийн санаа бодлоо хүргэхийг хүсч байна. I have considered this question and would to share my thoughts in the hope that they may be of direct, practical benefit to those who read them.
Хүний амьдралын зорилго нь амар амгаланг үүсгэх нөхцөл шалтгаан мөн гэдэгт би итгэдэг. I believe that the purpose of life is to be happy.
Хүн төрөлхтөн төрсөн цагаасаа эхлэн жаргалыг хүсэж зовлонг үл хүсдэг билээ. From the moment of birth, every human being wants happiness and does not want suffering.
Үүнд ямар ч нийгмийн байдал боловсрол үзэл суртлын нөлөө хамаарал байхгүй. Neither social conditioning not education nor ideology affect this.
Гагцхүү бидний сэтгэлийн гүнээс л тайвшралыг хүсдэг юм. From the very core of our being, we simply desire contentment.
Дэлхий ертөнц огторгуйн наран саран од гариг эрхэс бүгдэд гүн гүнзгий утга илэрхийлэл буй үгүйг би мэдэхгүй. Гэвч газар дэлхий дээр оршин буй хүн төрөлхтөн өөрийн амар амгалан амьдралынхаа төлөө шамдан зүтгэдэг нь тодорхой билээ. I don't know whether the universe, with its countless galaxies, stars, and planets, has a deeper meaning or not, but at the very least, it is clear that we humans who live on this earth face the task of making a happy life for ourselves.
Тийм учраас хэрхэн яаж дээд амар амгаланг олох вэ гэдэг нь эрхэм чухал эрэл хайгуул юм. Therefore, it is important to discover what will bring about the greatest degree of happiness.
Хэрхэн амар амгаланд хүрэх вэ? How to achieve happiness?
Амар амгалан болон зовлон бүгдийн суурь нь бие, сэтгэл хоёр юм. For a start, it is possible to divide every kind of happiness and suffering into two categories: mental and physical.
Энэ хоёроос ялангуяа сэтгэл нь бидэнд илүү их нөлөө үзүүлдэг билээ. Of the two, it is the mind that exerts the greatest influence on most of us.
Бид хүчир өвчин эмгэгээр нэрвэгдэх эсвэл амжиргааны хэрэгцээт зүйлсээр дутагдахаас бусад тохиолдолд бидний амьдралд бие махбодын амгалан зовлон багахан үүрэгтэй байдаг. Unless we are either gravely ill or deprived of basic necessities, our physical condition plays a secondary role in life.
Бидний бие махбод амар чөлөөтэй байх аваас тэр үед бид биеэрээ зарим зүйлийг ойшоон мэдрэхгүй өнгөрдөг боловч сэтгэл нь ямагт ямар ч өчүүхэн бага ахуй байдал, үйл явцыг мэдэрч байдаг билээ. The mind, however, registers every event, no matter how small.
Тийм учраас бид хичээнгүйлэн сэтгэлийн амар амгаланг бүтээх аргад л шамдах ёстой. Hence we should devote our most serious efforts to bringing about mental peace.
Дотоод амар амгалангийн хамгийн дээд зэргийг асрах, нигүүлсэх сэтгэлийг дадуулан хөгжүүлснээс олж болно гэж би өөрийн дадлага туршлага үзэл бодлоор дүгнэн хэлмээр байна. From my own limited experience I have found that the greatest degree of inner tranquility comes from the development of love and compassion.
Би хэдий чинээ их бусдад туслахыг хичээн санана төдий чинээ бидэнд сайн сайхан амар амгалан цогцлон бүрддэг, бусдад дотночлон энэрэх сэтгэлээр хандаж чадвал бид ая зөнгөөрөө л амар амгаланд орох бөгөөд түүгээрээ бидний айдас зовлон түгшүүр бүхэн үгүй болох ба түүнтэй хамт саад бэрхшээлийг даван туулах чадварыг бий болгон хөгжүүлж чадна. The more we care for the happiness of others, the greater our own sense of well-being becomes. Cultivating a close, warm-hearted feeling for others automatically puts the mind at ease. This helps remove whatever fears of insecurities we may have and gives us the strength to cope with any obstacles we encounter.
Энэ нь хүний амьдралд ирж буй язгуур эхлэл юм. It is the ultimate source of success in life.
Бид энэ дэлхий дээр амьдрах хугацаандаа хэдий хэр саад бэрхшээлтэй тулгарахыг хэлж болшгүй билээ. As long as we live in this world we are bound to encounter problems.
Тийм цаг ирлээ гэхэд бид итгэл найдвараа алдан сэтгэлийн зориг мохох аваас бэрхшээл саадыг даван туулах хүч хомсдох нь ойлгомжтой. If, at such times, we lose hope and become discouraged, we diminish our ability to face difficulties.